Trzy Korony

  Trzy Korony (982 m) - to najwyższy i najbardziej efektowny szczyt Pienin właściwych. Tworzy  go  5 turni zbudowanych z wapieni rogowcowych. Najwyższa turnia, z której roztacza sie przepiękny widok, to Okraglica, opadajaca w dolinę Dunajca ponad 500 m urwiskiem. Na południowy wschód od niej pietrzą się: Płaska Skała (950 m) i Pańska Skała (920 m), a na południowy zachód - Nad Ogródki (940 m). Na Pańskiej Skale, zwanej też Bryłową, mają  swoje miejsce lęgowe pomurniki - niewielkie niezwykle barwne ptaki mniej wiecej wielkości wróbla. Gnieźdżą się na silnie nasłonecznionych, pionowych szczelinach. Wśród skał trudno wypatrzyć pomurnika, za to można go usłyszeć, ba jego ćwierkanie towarzyszy nam przez cały czas wspinaczki. Trochę łatwiej dostrzec go płynąc Dunajcem, gdyż żeruje nad wodą. Najbardziej rzuca się jednak w oczy zimą, gdy szuka pożywienia na południowych skłonach dachów chałup (szczególnie często w Sromowcach). Jest barwny jak motyl, ma czerwone skrzydła, a latem czarno upierzony brzuszek.

W masywie Trzech Koron świat fauny i flory pienińskiej jest zdecydowanie najbogatszy. Warto wspomnieć o endemicznej roslinie, jaka jest mniszek pieniński, rosnący jedynie na obszarze kilkudziesieciu metrów kwadratowych, w szczelinach trudno dostępnych wapiennych ścian masywu Trzech Koron. Jego najbardziej znane stanowisko niestety uległo zniszczeniu, gdy po ulewnych deszczach oberwały się skały nad ścieżką wiodacą na czub Okraglicy.

 Łąki w masywie Trzech Koron są również ostoją dorosłych okazów pienińskich motyli słynących ze swoich barw. Na trudno dostępnym Facimiechu i urwiskach Grabczychy, na południowowschodnim ramieniu Trzech Koron rośnie rozchodnik wielki - jedyna roślina, którą żywią się larwy najrzadszego motyla pienińskiego: niepylaka apollo.

Wykorzystywany w ziołolecznictwie rozchodnik został prawie całkowicie wytrzebiony, co z kolei spowodowało wyginiecie niepylaków, bo ich wybrednym larwom nie smakowały inne gatunki roślin. Rozchodnik cieszył się dużą popularnością, wierzono bowiem, że korzeń zawieszony na nitce miedzy łopatkami chroni przed bólami reumatycznymi kręgosłupa. Zerwane na św. Jana ziele rozchodnika wielkiego, umieszczone miedzy powałą a belkami domów, jeśli długo pozostało zieline, wrózyło mieszkańcom długie życie. Ceniono tez walory smakowe młodych pedów rozchodnika wielkiego i spożywano je jak sałatę. Tak też je zresztą nazywano. Pierwszą zmiankę o rozchodniku i miejscach jego występowania uczynił w drugiej połowie XVIII wieku w swoim zielniku brat Cyprian - mnich z Czerwonego Klasztoru.

Od 1991 roku prowadzi się w Pieninach program restytucji populacji niepylaka apollo. Ważnym elementem programu jest rozpoznanie stanowisk rozchodnika oraz zastosowanie tej rośliny jako pokarmu dla larw motyla.

Nazwa Trzy Korony pochodzi od widoku jaki przypominają turnie - widziane od strony Sromowiec lub Czerwonego Klasztoru turnie układaja się w charakterystyczny kształt kamiennej korony. Stad też górę kiedyś nazywano po łacinie: Mons Coronae - Góra Koronna. zapewne dopiero w ustach gości szczawnickich w połowie ubiegłego stulecia nazwa przybrała dzisiejsze brzmienie: Trzy Korony,

Od strony Zamkowej Góry wiedzie na Trzy Korony krótkie, ale dość strome podejście. Po drodze z przełaczki za skalnym czubem Ostrego Wierchu, z górnej częsci polanki Koszarzyska, odchodzi ku Sromowcom szlak zielony. Na widokowy taras Okrąglicy, mieszczący zaledwie 15 osób, wchodzi się specjalnie oznakowaną ścieżką po stopniach ubezpieczonych barierkami. W sezonie zdarzają się długie kolejki i czas podziwiania panoramy ograniczany jest do 1 minuty, czego pilnuje pracownik Pienińskiego Parku Narodowego.